Svensk ordbok 2009, webbversion
befli´ta sig
verb beflitade beflitat
be·flit·ar●ihärdigt eftersträva
komm.han beflitade sig om att göra ett gott intryckbeflita sig om ngt/att+V/SATSsedan 1529jfr fornsv. beflita ’göra sitt bästa’
Subst.:vbid1-115134beflitande