Svensk ordbok 2009, webbversion

befli´ta sig verb beflitade beflitat be·flit·ar●i­härdigt efter­sträva komm.han beflitade sig om att göra ett gott in­tryckbeflita sig om ngt/att+V/SATSsedan 1529jfr fornsv. beflita ’göra sitt bästa’ Subst.:vbid1-115134beflitande